چه سخت است تشییع عشق روی شانه های فراموشی،
وقتی میدانی پنج شنبه ای
نیست تا رهگذری بر بی کسی فاتحه بفرستد
همیشه که باشی خسته میشوند.... ــــــ ....
مردمانی که اگر نباشی میگویند.......بـــــ ـ ـی معرفتی
دلگیرم...
سرمای دوری ات خانه ام را سیاه کرده است
دودکش ها نفس شان از جای گرم بلند می شود
اگه یه وقت تنها شدی اینو بدون که خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش
گناهش گردن خودت
